?

Log in

No account? Create an account
Mary Xmas: Бо я давно не вірю в силу слова
свобода, равенство, сестринство
білоруська в Білорусі 
21st-Feb-2018 10:54 pm
ass
звідси

Vadzim Prakopčyk
Я прашу прачытаць гэта ўсіх сваіх фрэндаў. І ўявіць сябе на месцы гэтых людзей, гэтых дзяцей... Напярэдадні Міжнароднага дня роднай мовы...

Рэальныя сьведчаньні рэальных бацькоў:

“Вучыла дачку фігурам на пляцоўцы. Кажу: - Дачушка, глядзі гэта круг, а гэта квадрат, а вось гэта трохкутнік... Да нас падыходзіць дзяўчынка год 6-8 і кажа: - Вы неправильно говорите, это треугольник. Выдыхаю, адказваю: - Па-руску - треугольник, а па-беларуску - трохкутнік ці трохвугольнік яшчэ можна. Дзяўчынка: - но такого слова нет!!! Она у вас вырастет тупая..." Я не буду закранаць, тое што маю дачку абразілі. Але, заўважым, што дзяўчынка ў сваім ўзросце, нават ня ведала пра існаванне беларускай мовы, не чула беларускіх словаў, усё дзякуючы садку і магчыма школе (пра бацькоў не ўзгадваю).“

“Паліклініка. Сыну правяраюць слых. Хадзіла мая мама, папярэдзіла, што дзіцё беларускамоўнае. Але словы ўсё роўна рускія называюць. Доктар кажа "цветок". Сын маўчыць, задумаўся. Доктар пытаецца "он что, не слышит?", мама ёй "слышит, просто думает, на каком языке вам отвечать". У адказ: "Вы с ума сошли, как вы его воспитываете?!»

«Уяўляеш, ты прыходзіш на пляцоўку з дзецьмі, і праз хвіліну іншыя дзеці збіраюцца ў групку і пачынаюць шаптацца і паказваць на вас пальцам. Твае дзеці звяртаюцца да іншых, каб пазнаёміцца, а ад іх моўчкі адварочваюцца, бо не разумеюць. І гэта добра, калі мама побач і можа штосьці паправіць, а калі тое ж у садку, дзе мамы няма? Як бы ты сябе адчувала?

«А майму сыну акуліст 0,9 зрок паставіла заместа 1, бо ён па-беларуску нейкую карцінку назваў. А доктар падумаў, што ён ня бачыць, што там»

«Прыходзім да лагапеда. Сыну 3,5. Яму даюць рускамоўную метадычку і просяць называць прадметы па-руску, каб пачуць менавіта тыя гукі, да якіх малюнкі. Сын натуральна называе не ўсё, саромеецца. У выніку яму пішуць "общее отставание в речевом развитии" і накіроўваюць на камісмію. Муж пытаецца: а нічога, што вы белмоўнаму дзіцю паказваеце метадычку для рускамоўных і хочаце пачуць рускія гукі? Адказ: это не имеет значения, языки одинаковые, идите на комиссию»

«Мяне пакуль толькі ў аўтобусе нейкія "разумніцы" перадпенсійнага ўзросту лячылі год таму, што я дзіцяці жыццё ламаю і іх бедныя ўнукі праз беларускую мову ў школе паўночы хатнія заданні робяць, выкінуць, кажуць, гэту мову з праграмы трэба»

«А колькі разоў на маіх дзяцей глядзелі як на рэдкіх жывел у заапарку. "Ой, как он по-белорусски хорошо говорит, хіхіхі, а как смешно он цыпленка назвал - хахаха, Кастусь, скажи еще что-нибудь. Хихихи". А сын даверлівы, шчыра пасябраваць хацеў. Сэрца кроўю аблівалася, калі я на гэта глядзела.»

«Дачка да трох год беларускамоўная. Адна з выхавацелек прынцыпова не разумела па-беларуску. Нават былі пасылы: "не разговаривай со мной по-белорусски", "лучше уж по-английски, я его лучше знаю" (wtf) Вынік: дзіцё перастала размаўляць па-беларуску часам нават дома, калі незнаёмыя звярталіся па-беларуску, усё адно адказвала па-руску, бо "а раптам не разумеюць".

«Ведаю, што беларускамоўных дзяцей з лагапедычнымі праблемамі накіроўваюць у рускамоўную лагапедычную групу, дзе ўсе заняткі па-руску і дзецям ставяць рускую фанетыку: мяккае ч, щ, р'. Калі мая знаёмая адмовілася дзіцё з беларускай групы ў рускую пераводзіць, але папрасіла, каб на заняткі да штатнага лагапеда дзіцё вадзілі, адміністрацыя адмовілася. Альбо рускамоўная група, альбо шукайце лагапеда ў іншым месцы»

«Садкоўскі дыфектолаг паказвае карткі і просіць іх назваць. Дзіцё кажа: "парасон", яго выпраўляюць "зонт!"

"Сын Кастусь. Выхавацелька беларускамоўнай групы ігнаруе гэта і ўпорна кліча «Косця», Дзіцю 4, ён толькі пачаў хадзіць у групу і не разумее, што Косця - гэта пра яго. У выніку на сына насварыліся, што не адгукаецца, калі клічуць. Мы ў выніку наступным дзецям такія імёны давалі, якія на рускую не перакруціш. І то Ясіка адзін раз Ванечкай назвалі.»

«Балючая тэма, калі дзеці саромеюцца мовы бацькоў, бо хочуць быць, як усе, бо з іх смяюцца рускамоўныя аднагодкі, бо не бяруць у гульню, бо не разумеюць. Толькі на пляцоўцы мы можам сыйсці, а вось у садку дзіцё вымушанае прыстасоўвацца.»

«У мяне ў транспарце пыталіся: а ці разумее вас ваш сын?!!! Зь якім я не разлучалася ні на дзень да 3 з паловай гадоў! Не, я яму перакладаю. - і смешна і сумна.»

«Мой сын, тады яшчэ 5-гадовы, пайшоў на пляцоўцы з дзяўчынкай знаёміцца. Ён ёй "прывітанне", а яна ў адказ " Я не Аня!"

Я прашу выказаца аўтарытэтных асоб, творцаў, палітыкаў, філёзафаў, юрыстаў, проста неабыякавых да гэтага невыноснага становішча. З гэтым трэба нешта рабіць
Comments 
21st-Feb-2018 09:53 pm (UTC)
:(
21st-Feb-2018 10:22 pm (UTC)
Пиздец какой :(
24th-Feb-2018 07:32 pm (UTC)
з того, що я чула, у нас такого додедавна теж вистачало.
22nd-Feb-2018 04:52 am (UTC)
Що мене там найбільше вразило:

Vadzim Prakopčyk Тетяна Донець (Tetyana Donets), я яшчэ ў 2014 напісаў, што на маю думку, магчыма памылковую, тое што адбываецца з Украінай - заканамерна.

Украіна аддала ключы ад ВКЛ Масковіі, яна іх і верне. Украіна выйшла дабравольна са складу ВКЛ у Карону, Потым Украіна, раззлаваўшыся на Карону запаліла грамадзянскую вайну ў ВКЛ, выпальваючы ўсё, што можна было і гвалтуючы усё, што бачылі вочы. Да гэтага часу ў беларускіх казках казак = злодзей. Украіна пайшла на паклон да маскаля падаючы яму справаздачы аб вынішчэньні Літвы (цяпер Беларусі). Цяпер Украіна вяртае ключы.

Я разумею, што гэта можа гучаць непрыемна і нават крыўдна, але з нашага пункту гледжаньня ўсе гэтыя Хмяльніцкія і Залатарэнкі акурат як у вас цяпер гэтыя нядаўнія гандляры курыцамі, якія кіруюць ДНР-ЛНР.

Я не хачу нікога крыўдзіць, гэта гісторыя. Мы захапляемся вашай цяперашняй адкрытасьцю і мужнасьцю, гераізмам - гэта адпаведнае масштабу слова. Але ня трэба нам спачуваць і ня трэба нас павучаць. А то па ўсім перымэтры - адны старэйшыя браты цяпер.

Tetyana Donets Vadzim Prakopčyk Ні, це не звучить кривдно і образливо. Це звучить як білоруська версія історії. Тому я щиро рада за вас.

Але в нас, українців, своя версія історії. І я, історик за освітою, доволі добре знаю про польський фактор в українській і білоруській історії. Якщо коротко, в Україні сьогодні домінує наступна думка з приводу всторії ВКЛ і Польщі - найбільша помилка Річі Посполитої в тому, що вона воліла залишитися державою двох, а не трьох націй. Ось в цьому феномен Хмельницького. Він сформулював українські (руські) інтереси таким чином, що при їх виконанні Посполита могла б існувати ще років триста. Але Варшава не схотіла. Тому отримала війну і розпад. Це досвід боротьби за свої права, він важливий, повірте. Тому радше треба тверезіше дивитись на державне утворення Річ Посполитої, особливо в контексті окупації і нав'язування цінностей. А сьогодні - тверезо дивитись на Польщу.

З Ваших слів випливає також, що якби Україна не розвалила Річ Посполиту, то історична доля Білорусі склалася б кращим чином. Що вона не стала б частиною Росії. Ви думали про те, що в такому разі Білорусь стала б повнокровною частиною Польщі? Тому що народ, який вважає прийнятним своє союзне становище, не формується в націю. Вибачайте.

З приводу старших братів з усіх боків - не треба, будь ласка. Україна не хворіє на московські хвороби. Ми знаємо що таке ховати своїх героїв століттями. Але ми робимо це. Маю надію, що хоча б в цьому пості Ви не знайдете повчань.


Edited at 2018-02-22 04:53 am (UTC)
24th-Feb-2018 07:32 pm (UTC)
я так глибоко в коментарі не лазила, дякую.
22nd-Feb-2018 08:21 am (UTC)
А ведь это был бы вполне реальный вариант и у нас, пойди история лет двадцать назад чуть-чуть по-другому. Да что там двадцать, останься золотой батон сидеть - так бы и было со временем.
24th-Feb-2018 07:32 pm (UTC)
так в нас такого теж вистачало.
22nd-Feb-2018 02:14 pm (UTC)
Колись брала інтерв'ю в одного генерала, українця. Старий вже. Служив він при СРСР, тож їздив по всій країні та іспити сдавав у Білорусі. То там схоже було. Він говорив тільки українською і всі терміни на іспиті з математики говорив українською і що ж? Викладачка звісно поставила йому одиницю, мов математику ти не знаєш. Благо він потім до викладача-українця пішов і той заново прийняв у нього іспит, цього разу на відмінно.
24th-Feb-2018 07:33 pm (UTC)
пощастило, що було, куди піти.
This page was loaded Jun 18th 2018, 9:21 pm GMT.